terug naar de "beschaving"

In Grand Lake kamperen we op de Green Ridge campground in Arapaho National Recreation Area. Een speeltuin voor grote jongens. Een om ter grootste pickup, een om ter grootste RV (ne caravan), een om ter grootste boot, een om ter grootste quad, een om ter grootste vislijn, een om ter grootste kampvuur, een om ter grootste buik en een om ter grootste generator om je RV te voorzien van stroom. Echt stil was het er dus nooit en met onze fiets en tentje vielen we wat uit de toon ;-)

Warre vindt er wel speelkameraadjes en prairiehonden. En wij kunnen er genieten van een mooie zonsondergang.

En dan even relaxen, ook dat kan in Rocky Mountain National Park

In Timber Creeck Campground is vaak "timber" geroepen, er staat geen enkele boom meer. Ook de bossen in de vallei staan er opvallend doods bij. Oorzaak is geen ongebreidelde houtkap, maar een kevertje - the mountain pine beetle - die hier de plak zwaait. De beestjes worden geholpen door de klimaatsverandering en aan de doorsnee jeep van de Amerikaan te zien, ziet hun toekomst er goed uit.
 

Van Timber Creeck campground rijden we tot Grand Lake, een 10 mijl verder, we hebben dus genoeg tijd om even de benen te strekken. Een bezoek aan Holzwarth historic site kan er dus wel af. Historic is hier 1920 ;-)

Warre wilde ook even als boer Tim zijn :-)
 

 

 De Colorado rivier - nog eventjes ongetemd - stroomt hier door een brede vallei vol bloemen.
 

Rocky Mountain National Park adembenemend

En adembenemend in alle betekenissen. Weidse landschappen, prachtige uitzichten, .... en we besluiten er ook dwars door te fietsen over de Trail Ridge Road, de hoogste weg in de USA. Daarvoor moeten we bijna 1500 m klimmen vanuit Estes Park. Zwaar en hier en daar afzien maar ook zo adembenemend mooi. En hoewel ze een slechte dag voorspeld hadden, krijgen we prachtig weer en kunnen we zo ten volle genieten van de uitzichten.

We beginnen in een groene vallei en gaan zo stilaan omhoog. En ondertussen klimmen, klimmen en nog eens klimmen en ondertussen genieten van al dat moois.

 

 En af en toe ook eens stoppen om te rusten, te eten en te drinken en Warre wat te laten spelen. Gelukkig zijn er genoeg rotsen, eekhoorns, mieren, ... waar hij zich mee kan amuseren.

 En dan gaat het hoger en hoger en komen we stilaan bij de eerste sneeuw.

 

Eindelijk bereiken we het hoogste punt van de weg, 3713 m. Moe maar vooral trots op onszelf dat we dit met de fiets gedaan hebben. Vanaf nu gaat het alleen maar bergaf in een winters landschap en dalen we 1000 m tot aan de Timber Creek Campground.

 Yes, we did it! Dat verdient een selfie, niet ;-)
(beloofd we gaan er geen gewoonte van maken)
 

 

de berenbox

Op campings vind je hier speciale metalen kasten waar je je eten en toiletgerief moet in bewaren. Of beter alles wat riekt en een beer met eten kan associëren. Wij nemen het zekere voor het onzekere!

Wildlife spotten kan hier overal

"Het lijkt hier wel een dierentuin" zegt Warre. Een vos die door onze camping loopt, een coyote die eens komt kijken aan de omheining, kolibri's die stil in de lucht hangen en dan plots weer wegschieten, overvliegende kalkoengieren en zelfs een pelikaan. Elks of wapiti's grazen zich van niets iets aantrekkend langs de kant van de weg of op het fietspad. Eekhoorns zijn er in alle soorten en maten. Muildierherten komen zelfs snuffelen aan Warre zijn speelgoed.

Maar het kan ook kleiner, met kevers, rupsen en mieren. Warre vindt ze net zo fascinerend.

Warre time

We besluiten een paar dagen in Estes Park te blijven. We genieten van het zomerse weer, spelen in het (koude) water, eten ijs(jes), doen onze was, .... het lijkt wel vakantie :-)

klimmen - het moest er ooit van komen

Chris en Mary fietsen met ons de stad uit. Aan Boulder Reservoir - een noodwatervoorraad - zwaaien ze ons uit en gaan wij verder richting Lyons. We volgen de voet van de Rocky Mountains, de klimmetjes zijn voorlopig nog vlot te verteren.

 

In Lyons belanden we in het Aspen Leaf Motel, vermoedelijke datum van inrichten ergens in de jaren 60. Warre is blij met de speeltuin van de lagere school en wij met een restaurantje dat lekkere gegrilde groenten serveert.

 

Van Lyons gaat het via weg n°7 naar Olive Ridge campground even voorbij Allens Park. De hele dag rijden we bergop. In de namiddag betrekt het en begint het te rommelen, even later krijgen we onze eerste hagelbui van de trip. 's Avonds hebben we meer dan 1.000m klimmen in de benen en slapen we op 2.500m. De sneeuwgrens lijkt niet zo ver meer, maar de toppen van de Rockies zijn dat wel.

Vandaag ging het nog even tot aan 2.780m. In de afdaling denkt Hans een mooi picknickplekje gevonden te hebben. Twee bochten verder wachtte een mooi meertje (Lily Lake) met prachtig panorama op de bergen en picknickbanken. Geen eten, maar wel pootjebaden dan maar. Een snelle afdaling brengt ons tot in Estes Park.

 

 

Warre is ondertussen fan geworden van de kolibri’s. Ze suizen onder luid gezoem door het bos. De ideale vervanging voor Bob de Bouwer of Maja de Bij. Met een speeltuin en – eindelijk – spaghetti bij het kamperen is zijn dag helemaal geslaagd.